چگونه قطره قطره آب میشود....

چگونه سایه ی سیاه سركشم

اسیر دست آفتاب میشود....

نگاه كن...

تمام هستی ام خراب میشود...

شراره ای مرا به كام میكشد ...

مرا به اوج میبرد...

مرا به دام میكشد...

نگاه كن...

تمام آسمان من پر از شهاب میشود
....

تو آمدی ز دورها و دور ها...

ز سرزمین عطر ها و نورها...

نشانده ای مرا كنون به زورقی...

ز عاجها،ز ابرها،بلورها....

مرا ببر ،امید دلنواز من...

ببر به شهر شعرها و شورها....

به راه پر ستاره میكشانیم....

فراتر از ستاره مینشانیم...

نگاه كن...

من از ستاره سوختم...

لبالب از ستارگان تب شدم....

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل....

ستاره چین بركه های شب شدم....

چه دور بود پیش از این زمین ما....

به این كبود غرفه های آسمان....

كنون به گوش من دوباره میرسد....

صدای تو...

صدای بال برفی فرشتگان....

نگاه كن كه من كجا رسیده ام....

به كهكشان،به بیكران،...به جاودان...

كنون كه آمدیم تا به اوجها...

مرا بشوی با شراب موجها....

مرا بپیچ در حریر بوسه ات...

مرا بخواه در شبان دیر پا....

مرا دگر رها مكن....

مرا از این ستاره ها جدا مكن....

نگاه كن كه موم شب به راه ما

چگونه قطره قطره آب میشود...

صراحی سیاه دیدگان من....

به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب میشود...

به روی گاهواره های شعر من

نگاه كن...

تو میدمی و آفتاب میشود...